Szamanizm
- Wicca
- Rodzimowierstwo słowiańskie
- Pogaństwo greckie
- Pogaństwo germańskie
- Szamanizm
- Duchowość kobieca
- Świętowanie i obrzędy
- Święta pór roku
- Polecane lektury
Współczesny szamanizm to chyba najbardziej zróżnicowana spośród wszystkich form pogańskiej praktyki. Jest też słabiej niż inne ścieżki zdefiniowany. Ponieważ praktyki szamanistyczne leżą u podstaw wszystkich innych przejawów religii pogańskich, istnieją ludzie, którzy nazwaliby się szamanami wiccańskimi, druidycznymi czy podążającymi ścieżką misteriów kobiecości. Istnieje też jednak wciąż rosnąca liczba mężczyzn i kobiet postrzegających siebie jako osoby po prostu na ścieżce szamanistycznej.
Ludzie uważający się za szamanów kładą nacisk na indywidualne doświadczenie. Choć mogą czasami pracować w grupach, etos szamańskiego sposobu działania pokrewny jest bardziej ścieżce samotnika. Praktyki szamańskie są głęboko osadzone w misteriach natury i charakteryzują się samotnym poszukiwaniem wizji.
Szamanizm to religia ekstatyczna, której podstawowym założeniem jest istnienie świata duchów. Szaman (lub szamanka) to osoba, która potrafi wkroczyć w ten świat i współpracować z niewidocznymi mocami – czy to dzięki szkoleniu czy przez powołanie. Działa on/a jako pośrednik pomiędzy światem duchów a codziennym życiem innych ludzi. Może się on/a też stać dla innych przewodnikiem i umożliwić im samodzielne doświadczenie świata duchów, pogłębiając w ten sposób ich życie duchowe. Poprzez kontakt z duchami szaman/ka może uzdrawiać, przepowiadać przyszłość i używać magii – odsłaniając za pomocą wizji, poezji i mitu głębie ludzkiej duszy.
‘Szamani to uzdrowiciele, prorocy i wizjonerzy. (...) są w łączności ze światem bogów i duchów. Ich ciała mogą zostać z tyłu podczas gdy oni lecą w nieziemskie krainy. Są oni poetami i pieśniarzami. Tańczą i tworzą dzieła sztuki. (...) Znajoma jest im geografia fizyczna i kosmiczna; znają ścieżki roślin, zwierząt i żywiołów. Są psychologami, potrafią też zabawiać ludzi i odnajdować pożywienie. Jednak przede wszystkim szamani są technikami świętości i mistrzami ekstazy.’
Joan Halifax, Shamanic Voices , E P Dutton, NY, 1979.
Współczesne praktyki szamańskie są dość zróżnicowane, obejmując zarówno ludzi wyszkolonych w ścieżkach tradycyjnych społeczeństw takich jak szczepy Indian Północnoamerykańskich, jak i tych rekonstruujących praktyki szamanistyczne na podstawie źródeł historycznych i własnego doświadczenia. Szamanizm w czystej formie, praktykowany przez społeczność szczepową jako część religii szczepowej, jest mniej dostępny niż inne ścieżki pogańskie, lecz współczesne rekonstrukcje stają się coraz popularniejsze.