Święta pór roku
- Wicca
- Rodzimowierstwo słowiańskie
- Druidyzm
- Pogaństwo germańskie
- Szamanizm
- Duchowość kobieca
- Świętowanie i obrzędy
- Święta pór roku
- Polecane lektury
Wszystkie tradycje pogańskie opierają się na wizji bóstwa objawiającego się w naturze. Czerpiąc z tradycji naszych pogańskich przodków, wieli pogan świętuje tę wizję w ramach świąt związanych z porami roki. Przyroda jest kamieniem węgielnym w zrozumieniu rytuałów odnoszących się do zmieniających się pór roku, które są czasem radoąci i świętowania oraz głębokiego obcowania z mocami sił natury.
Wzór zmieniających się pór roku postrzegany jest jako koło. Każdy aspekt zmiany pór roku rozumiany jest jako boskie misterium. W miarę obrotu koła przyroda odsłania kolejne twarze Bogów. Poganie nadają kształt swoim rytuałom, by wyrazić to, co widzą i czują w naturze. W ten sposób dzielą się misterium powracającego cyklu i zbliżają się do wizji swoich Bogów. Pogaństwo postrzega ludzkość i pory roku jako część jednej całości. Pogaństwo uczy, że prawdziwe dobro dla nas i dla świata, w którym żyjemy, można osiągnąć jedynie przez zrozumienie naszego związku z naturą. Grabież zasobów Ziemi, zniszczenie lasów tropikalnych, eksploatacja naturalnego bogactwa Ziemi – dla pogan to akty szaleństwa. W swoich sezonowych rytuałach poganie przekazują głęboką wizję ludzkiego życia jako części naturalnego cyklu. Poganie zachwycają się swoją wizją i dążą do coraz głębszego związku z całością, której są częścią.
Podobnie jak przyroda jest zarazem męska i żeńska, tak i święta związane z porami roku opisują taniec Bogini i Boga po Kole Roku. Pogaństwo podkreśla to, co naturalne. Narodziny, życie i śmierć tworzą wzór, którego jesteśmy wszyscy częścią. Podobnie jak powstają i upadają wielkie imperia, jak wiosna ustępuje latu, tak mężczyźni i kobiety rodzą się, a potem umierają. Tak obraca się koło, w tańcu światła z ciemnością i Boga z Boginią przez koło pór roku.
Poganie świętują cykle siewu i zbiorów, przejście od zimy ku wiośnie, a potem ku latu I jesieni. Poganie uczą się akceptacji, że jest czas wzrostu, ale jest też czas starości i śmierci. Ze wszystkiego można zaczerpnąć mądrości, nie tylko z tego, co jasne i nowe: jest też wiedza i wizja w tym, co stare i ciemne.
Festiwale związane z porami roku to misteria, ale tak proste, że może zrozumieć je dziecko. To czas, gdy poganie pamiętają o cyklu życia, którego są częścią, i dotykają prostej pogańskiej prawdy, że ludzkość i świat to jedno – całość złączona przez miłość. Koło Roku świętowane jest w różnych pogańskich tradycjach na mnóstwo sposobów. Większość pogan świętuje co roku osiem świąt związanych ze zmianami pór roku, ale pomiędzy tradycjami występują różnice, podobnie jak pomiędzy rejonami geograficznymi z różnymi warunkami klimatycznymi.
Nie można przyjrzeć się wszystkim tym różnicom, ale można opisać pewien sens podstawowych motywów świętowanych podczas tych świąt. Jeżeli spojrzymy na cykl ośmiu świąt jako najbardziej typowy, to cztery wyznaczają zrównania i przesilenia, podczas gdy cztery to święta celtyckie: Imbolc, Beltane, Lughnasadh and Samhain. Podane daty odnoszą się do półkuli północnej.